Schrijven

Gepubliceerd worden: is het nog mogelijk?

Samantha697 views

Als je al die verhalen op internet mag geloven, dan zijn er duizenden mensen in Nederland die schrijver willen worden. Uitgeverijen en literair agenten zoals Sebes & Bisseling krijgen 800 à 900 manuscripten per jaar te verwerken. De kans dat je op de stapel ligt van manuscripten die groen licht krijgen? Erg klein. En toch waag ik de poging.

Op de foto zie je mij als klein meisje. Op kinderkamp. Alle andere kinderen waren (denk ik) buiten aan het spelen. Ik was, aan mijn intense blik te zien, verdiept in een sprookjesboek. Op die leeftijd wilde ik al schrijver worden. Boeken over heksen en vampiers was toen mijn gedachte. Het echte leven kwam in de weg te staan toen ik me realiseerde dat je brood verdienen met boeken schrijven bijna onmogelijk is. Maar eind 2014 begon het toch te erg te kriebelen om niets te doen en opende ik een Word-document om aan mijn thriller te beginnen. En die thriller? Die is inmiddels af.

Slush pile

Een boek schrijven doe je niet zomaar. Zelfs als het manuscript voltooid is, moet je steeds weer herschrijven. Niet één keer, niet twee keer… Nee, je blijft maar bezig. Ik was ongeduldig en stuurde de eerste 50 pagina’s van mijn manuscript al naar Ambo|Anthos toen ik nog aan het schrijven was. Je moet immers maar net opvallen in de slush pile, de stapel ongevraagde manuscripten, en dat kan maanden duren. Tip: doe dat niet. Je kunt nog zo nieuwsgierig zijn hoe alles in zijn werk gaat, maar je gooit je eigen glazen in. Ik werd afgewezen op een jaar oude versie van mijn manuscript.

Schrijven

En nu dan? Nu is het een kwestie van afwachten. Anderhalf jaar nadat ik begon met de proloog, heb ik mijn manuscript naar enkele uitgeverijen en een literair agent gestuurd. Vorige maand kreeg ik een mail van de stagiaire van één van de uitgeverijen dat ze de eerste 50 pagina’s van mijn thriller door heeft gestuurd naar de uitgever. Yes, een ronde verder! Als hij het goed genoeg vindt, dan mag ik de rest van het materiaal sturen. Betekent dat ik een boekcontract al kan ruiken? Nee, dat helaas niet. Ik moet nog ongeveer een maand wachten en je moet maar net het geluk hebben dat die uitgever ook meer wilt lezen.

Wachten, wachten…

Wie mij kent, weet dat ik Miss Ongeduldig ben. Wachten is niet mijn sterkste kant, of ik nou aan het werk ben of alleen thuis zit. Daarom ben ik deze week begonnen aan mijn tweede thriller. Wellicht is er nooit iemand die mijn verhalen leest, behalve mijn proeflezers. Maar aan de andere kant: misschien is gepubliceerd worden niet onmogelijk. Misschien lig ik over een paar jaar wel in de boekenwinkels.

Een mens mag dromen, toch?

Samantha
Boekenverslinder. Vooral thrillers en historische fictie. Schrijft een boek en is in het dagelijks leven copywriter voor een groot bedrijf.

Leave a Response